Nieuwe regels voor de wet op data en smart contracts

In de afgelopen jaren zijn slimme contracten steeds populairder geworden als instrumenten om protocollen en transacties te automatiseren, worden ze op grote schaal gebruikt door platforms op basis van blockchain en hebben ze geleid tot de opkomst van gedecentraliseerde bedrijfsmodellen en de ontwikkeling van de DeFi-ruimte.
Hoewel er tot dusver geen geharmoniseerde regelgeving voor slimme contracten in de EU is, heeft de Europese Commissie het onderwerp van slimme contracten voor gegevensuitwisseling behandeld in haar wetgevingsvoorstellen voor de gegevenswet.

Gegevenswet

De Gegevenswet is een Europese verordening die deel uitmaakt van een meer algemene "gegevensstrategie" die gepaard gaat met het digitaliseringsproces in de EU.
Het doel van de wet is te regelen wie toegang heeft tot en gebruik kan maken van gegevens die in alle sectoren van de EU-economie zijn gecreëerd. De gegevenswet wil een uniform kader bieden voor wie het recht heeft beschikbare gegevens te gebruiken die door het betrokken product of de betrokken dienst zijn verzameld, verworven of anderszins gecreëerd, onder welke voorwaarden en op welke basis.
Het gaat dus niet om regels met betrekking tot de cryptocurrency-sector, maar specifiek om de regulering van gegevens die door gebruikers worden gegenereerd door het gebruik van apparaten of diensten die hen ter beschikking worden gesteld, zoals het internet der dingen.

Smart contracts regelgeving

De tekst van de verordening waarover het Europees Parlement heeft gestemd, bevat een onderwerp dat specifiek gericht is op slimme contracten die worden gebruikt voor gegevensuitwisseling.
Er zijn een aantal basisvereisten waaraan smart contracts moeten voldoen om aan de verordening te voldoen. Het is de verantwoordelijkheid van de partij die het slimme contract levert in het kader van het gegevensuitwisselingscontract om ervoor te zorgen dat aan deze vereisten wordt voldaan.
Deze vereisten omvatten gegevensopslagsystemen, strikte toegangscontrolemechanismen en de garantie dat slimme contracten zodanig zijn ontworpen dat functionele fouten worden vermeden en dat zij bestand zijn tegen manipulatie door derden.
Van bijzonder belang zijn de vereisten voor beëindigings- en afwijzingsmechanismen. In wezen moeten slimme contracten de mogelijkheid omvatten om hun interne functies te resetten of anderszins instructies door te geven om hun werking te stoppen of te onderbreken om te voorkomen dat de werking (per ongeluk) wordt uitgevoerd.
Hoewel er specifieke, soms vrij strenge, vereisten zijn, is het onduidelijk wat de gevolgen zouden zijn van het gebruik van een slim contract dat daar niet aan voldoet. Vermoedelijk zullen deze worden bepaald overeenkomstig de toepasselijke wetgeving van de afzonderlijke EU-lidstaten.