Op zoek naar wettelijke regulering van Cryptocurrencies

Tot op heden zijn er geen internationale of nationale wettelijke voorschriften voor cryptocurrencies. Elke dag worden echter maatregelen genomen met betrekking tot de wettelijke regulering van cryptocurrencies en de noodzaak daarvan. Door het ontbreken van regelgeving voor cryptocurrencies kunnen ze autonoom blijven bestaan en worden ze door de mensen gezien als autonome entiteiten die niet bij wet geregeld zijn. Deze situatie is echter tijdelijk, aangezien internationale organisaties en relevante instanties in vele landen blijven aandringen op wettelijke regulering van deze entiteiten. Dit komt omdat landen onvermijdelijk misdrijven zullen moeten vervolgen die met behulp van cryptocurrencies zijn gepleegd. Het ontbreken van wettelijke regelgeving kan leiden tot straffeloosheid voor criminelen die misdrijven plegen met behulp van cryptocurrencies. Deze situatie ondermijnt zowel de staatssoevereiniteit als het recht van slachtoffers om hun recht te halen. Het moedigt ook potentiële toekomstige criminelen aan.
Het gebrek aan wettelijke regulering van cryptocurrencies brengt ook hun voortbestaan in gevaar. Een brede acceptatie van deze systemen lijkt af te hangen van de vraag of zij een stabielere structuur krijgen en vrij zijn van de huidige rechtsonzekerheid. Om deze redenen heeft een aantal internationale organisaties en landen getracht wetgeving voor cryptocurrencies op te stellen.

OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling)

In 2014 produceerde de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling een studie getiteld "The Bitcoin Problem. Insecure Data Technology vs. Currencies", de OESO onderzocht het cryptocurrency probleem met bitcoin als voorbeeld.
Het rapport legt de werking van cryptocurrencies uit aan de hand van bitcoin als voorbeeld en stelt dat cryptocurrencies nooit een alternatief legaal betaalmiddel kunnen worden. Dat komt omdat mensen belasting moeten betalen en dat kan alleen via een wettig betaalmiddel, dat is een wettig betaalmiddel dat wordt aanvaard door een centrale bank of een soortgelijke instelling die door de overheid wordt gecontroleerd.
Het rapport bevat ook de bedreigingen die cryptocurrencies kunnen vormen in termen van consumentenbescherming. Deze bedreigingen omvatten marktvolatiliteit, volatiliteit, fraude, de opkomst van andere alternatieve cryptocurrencies en wettelijke regulering.
In het rapport wordt opgemerkt dat belastingontduiking en het witwassen van geld belangrijker zijn bij cryptocurrency-systemen en daarom wordt aanbevolen dat wettelijke bepalingen om deze twee kwesties aan te pakken, steun omvatten voor technologieën die de concurrentie tussen betalingssystemen vergroten; maatregelen om anonimiteit bij geldovermakingen te voorkomen en naleving van minimumvoorschriften inzake consumentenbescherming.

IMF (Internationaal Monetair Fonds)

Het Internationaal Monetair Fonds heeft in zijn rapport "Virtual Currencies and Beyond. A Preliminary Assessment" heeft het IMF een uitgebreide beoordeling gemaakt van virtuele valuta, waaronder cryptocurrencies.
In het rapport worden de volgende beginselen met betrekking tot wettelijke regelingen uiteengezet.
- Regelgeving moet risico's minimaliseren en technologische innovatie niet afremmen.
- De regelgeving moet flexibel zijn en aangepast kunnen worden aan veranderingen in virtuele valuta.
- De regelgever moet gevoelig zijn voor nieuwe bedrijfsmodellen die specifiek zijn voor virtuele valuta.
- De regelgeving moet niet alleen betrekking hebben op crimineel gedrag (witwassen van geld, fraude, enz.), maar ook waarborgen dat tussenpersonen van virtuele valuta's een goede financiële reputatie hebben.
- De regelgeving moet ook betrekking hebben op de integratie van virtuele valuta's in het traditionele financiële systeem.